Sukcesy:

Mistrz Polski:

1958, 1960, 1962 (Górnik 1920 Katowice), 1965, 1968, 1970

Wicemistrz Polski:

1956, 1957, 1959, 1961 (Górnik 1920 Katowice), 1967, 1969, 2001, 2002


Najlepsi strzelcy w Mistrzostwach Polski:

1955/1956 - Górnik 20 Katowice - Hilary Skarżyński (28 goli)
1958/1959 - Górnik 20 Katowice - Kazimierz Małysiak (23 gole)
1964/1965 - GKS Katowice - Andrzej Fonfara (47 goli)
1967/1968 - GKS Katowice - Andrzej Fonfara (41 goli)
1990/1991 - Górnik 20 Katowice - Wojciech Tkacz (32 gole)


Historia hokeja w Katowicach

Katowiccy hokeiści przez wiele sezonów liczyli się w ligowej rywalizacji. Już przed wojną hokej cieszył się wielką popularnością wśród mieszkańców stolicy Górnego Śląska. W 1931 roku wybudowano wspaniałe sztuczne lodowisko (najnowocześniejsze w tych czasach w Europie) “Torkat”. Torkat wiernie służył Katowicom, aż do nieszczęsnego pożaru w 1973 roku. W 1939 roku hokeiści drużyny Dąb Katowice zdobyli mistrza Polski.

W I połowie lat 50. drużyna reprezentująca barwy Katowic nosiła nazwę TKS Szopienice (dzielnica Katowic). W drużynie z Szopienic znalazło się wielu zawodników, którzy wcześniej występowali w m.in. Górniku 09 Mysłowice, Naprzodzie Janów czy Sile Giszowiec. W 1955 TKS Szopienice przejęła inna drużyna: RKS 1920 Kopalnia Katowice, która po śmierci Stalina odzyskała przedwojenną nazwę Górnik 1920 Katowice. Drużynę Górnika 1920 Katowice uważa się za protoplastę późniejszego GKS Katowice. W sezonie 1957/1958 Górnik 1920 zdobył pierwszy tytuł mistrza Polski. Rywalem Górnika była najlepsza drużyna w lidze i mistrz Polski 1957 – Legia Warszawa. W bezpośrednim meczu na Torwarze hokeiści z Katowic wygrali 2:1. Na rewanż do Torkatu przybyło 20 tys. widzów, którzy cieszyli się z sukcesu. W sezonie 1958/1959 górnicy zdobyli wicemistrzostwo za Legią, zaś drugie mistrzostwo zdobyli w sezonie 1959/60. O wszystkim miał zadecydować mecz na Torwarze. Do 59 min. utrzymywał się bezbramkowy rezultat, a zwycięskiego gola uzyskał Ogórczyk. Przez następne sezony Górnik 1920 Katowice zajmował miejsce w czołówce za m.in. Legią i bezkonkurencyjnym Podhalem.

W 1964 roku drużynę Górnika 1920 Katowice przejął klub GKS Katowice i w tym sezonie (1964/1965) odzyskano dla Katowic pierwszą lokatę. W dwóch następnych latach drużyna zajmowała miejsce na podium, lecz nie włączyła się do bezpośredniej rywalizacji o mistrzostwo Polski. W sezonie 1968/1969 w imponującym stylu hokeiści pod kierunkiem czeskiego szkoleniowca Franciszka Konopaska sięgnęli po mistrzostwo. W 36 meczach zdobyli 60 punktów. W następnym roku musieli zadowolić się drugą lokatą. W 1970 roku hokeiści GKS Katowice sięgają po następnego mistrza Polski. Trenerem drużyny był Walery Bystrow. W sezonie 1977/1978 GKS Katowice, sześciokrotny mistrz Polski opuścił szeregi I – ligowców. W II lidze spędził dwa ciężkie sezony by w roku 1980 ponownie debiutować w ekstraklasie. W latach 80. GKS nie walczy o mistrzostwo lecz o utrzymanie się w lidze. W 1989 roku sekcja hokejowa znów przyjęła nazwę Górnik 1920 Katowice.

W drugiej połowie lat 90. sekcja hokejowa zmieniła nazwę na KKH (Katowicki Klub Hokejowy) Katowice. Od sezonu 2000/2001 klub przyjmuje nazwę GKS Katowice, właśnie w tym sezonie drużyna zajmuje drugie miejsce, czyniąc GKS wicemistrzem Polski. W sezonie 2001/2002 hokeiści z Katowic po pechowych finałach play-off z Unią Oświęcim zdołali zdobyć tylko wicemistrza. Podobnie było w następnym sezonie.

Następne sezony to walka o utrzymanie wśród najlepszych. W sezonie 2003/2004 GKS utrzymał się w lidze po dramatycznej serii play-out z KTH Krynica. W serii do trzech zwycięstw katowicki klub przegrywał już 0:2 i musiał wygrać trzy razy z rzędu. Udało się. Niestety w następnym sezonie 2004/2005 sztuka ta już się nie powiodła. Tym razem rywalem GieKSy w serii play-out był zespół KH Sanok. GKS wygrał dwa pierwsze spotkania, przegrał dwa następne a w decydującym meczu w Sanoku poległ w dogrywce.

Po spadku z Ekstraligi klub właściwie przestał istnieć i ostatecznie nie przystąpił do rozgrywek I ligi w terminie. Ratunek dla hokeja w Katowicach nadszedł od strony utworzonego kilka miesięcy wcześniej klubu HC Katowice, którego celem było, zaniedbywane od kilku lat, szkolenie młodzieży. To właśnie ta organizacja, najpierw jako HC, a później HC GKS, rozpoczęła mozolne odbudowywanie hokejowej GieKSy. Naprędce stworzona drużyna przystąpiła do rozgrywek I ligi w sezonie 2005/2006 z dwumiesięcznym opóźnieniem. Hokejowy GKS ocalał, choć pierwszy sezon drużyna zakończyła na ostatnim miejscu. Następne dwa sezony były już jednak znacznie lepsze, a katowicki klub włączył się do walki o Ekstraligę. W sezonie 2006/2007 HC GKS wystąpił w półfinale play-off. W decydującym, piątym meczu rzuty karne zadecydowały o awansie faworyzowanego JKH Jastrzębie. W sezonie 2007/2008 hokejowa GieKSa zrobiła kolejny krok naprzód, awansując do finału. Tam jednak znowu na drodze do Ekstraligi katowiczanom stanął zespół z Jastrzębia.